Arka-daş yani her ne olursa olsun arkanda duran insan demek. Her ne kadar günümüzde bu anlamını yitirmiş olsa da vardır illa böyle arka-daşlıklar.

Hani çocukken deliler gibi sokakta koşturduğumuz arkadaşlarımız vardır ya. Yıllar geçer herkes bir yana dağılır. Çocukluk hatıraları kalır ve en güzel hatıralar aslında. Sonra okul arkadaşları gelir geçer. Ve en son üniversite arkadaşlıkları hayatımızda yer alır. Hayatımızdaki son arkadaşlarımızdır belki onlar. Ve en uzun sürecek olan arkadaşlıklardır. Sonra iş arkadaşlıkları olur. Ya da cemiyet arkadaşları, ama her ne olursa olsun en güzel dostluklar ve de arkadaşlıklar üniversitelerde yaşanır.

İnsanın en özgür olduğu çağdır üniversite yılları. Ve gün gelir oda biter her şey gibi. İnsan bu, konuşmak ister arkadaşlarıyla, en önemlisi paylaşmak ister. Paylaşmak hayatımızın bir vazgeçilmezidir. Paylaşarak insan rahatlar her manada. Yoksa hayatın da pek bir anlamı kalmaz.

Gün gelecek yaşlanacağız hepimiz. Yüzümüzdeki çizgiler iyiden iyiye belirgenleşecek. Ve arkadaşlarımızla o eski günleri yaad edip uzaklara çok ama çok uzaklara puslu gözlerle dalıp gideceğiz. İşte arkadaşlık önemli bir sıfattır. Her ne olursa olsun arka-daşınız olsun.

 

 

İlgili Yazılar

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.