Kocaman bir yalnızlığın sonucudur evlilik genellikle. Kendimden örnek verecek olursam; askere gittiğim ilk zamanlar kendimi o kadar yalnız hissediyordum ki. Askerlik bitsin her ne olursa olsun evlenecem diyordum.

Evlilik aslında çok zor bir karardır. Özgür bireyler için tam bir muammadır. İki ucu boklu değnektir. Erkekler için daha zordur bu kararı vermek. Evlilik kadınların hayali, erkeklerin ise hapishanesidir.( Kendime iyi bak)

Evlilik hayatı paylaşmaktır. Her şeyiyle, iplerini başkasının eline kaptırmaktır. Sorumluluktur evlilik. Ve herkesin almaması gereken bir sorumluluktur.

Başkalarına göre harika bir şeydir evlilik, çoluk çocuk bir lütuftur onlar için. Kimdir bu başkaları: Yalnızlıktan korkan insanlardır. Yalnızlıktan korkmayan mı var. Var elbet ama sayıları oldukça az.

Evlilik insanı belki yalnızlıktan uzaklaştırır ama herkes için geçerli değildir bu durum. Bazıları evlenerek daha da yalnızlaşır. Kendi benliğini başkalarına bırakır. Ve kendi sahibi olmaktan çıkar. Artık başkaları yönlendirir insanın hayatını ve kaçacak bir yer arar insan ama nafile artık çok geçtir. Ne kaçacak bir yer vardır. Ne de sığınacak bir liman.

İnsanlığın en büyük derdi neslinin devam etmesi midir. Bunun tek çözümü evlilik midir. Evlenmeden çocuk yapmak ayıp mıdır. Ayıp nedir. Kime göre neye göre.

İşin aslı geçmişten bu güne ortaya çıkan bu kurum, bir fiyaskodur. Sebebi de yalnızlıktır. Sonucu da.

 

 

İlgili Yazılar

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.